Wszyscy o tym wiedzą, że konie przepadają za owsem. Jest to tradycyjnie utarte przekonanie. Tymczasem ostatnio słyszy się coraz więcej zapytań o paszę bez udziału owsa. Coś musi być na rzeczy. Spróbujemy przybliżyć ten temat.

Winna jest tradycja

Owies (avena sativa) jest popularnym zbożem szeroko znanym w całej Europie. W naszych warunkach klimatycznych uprawia się owies jary jasnych odmian. Stanowi on od dawnych czasów podstawową paszę treściwą podawaną koniom. Niektórzy uważają, że winna jest temu właśnie tradycja, która trwa co najmniej od wieków średnich. Właśnie w tych czasach owies jako mało wymagająca roślina był szczególnie szeroko uprawiany. Oczywiście obecnie struktura upraw zmieniła się radykalnie i obszar obsiewów owsa znacznie się skurczył, jednak przyzwyczajenie zostało.

Owies źle wpływa na ich zwierzęta?

Istotnie na pierwszy rzut oka ziarno owsa wydaje się dość interesujące w kontekście żywienia koni. Zawiera ono średni poziom energii przy niewielkiej zawartości białka i stosunkowo wysokim poziomie włókna - w sam raz do żywienia koni. Dodatkowo nie wydaje się obciążone żadnymi czynnikami antyżywieniowymi. Jednak wielu użytkowników koni twierdzi, że owies źle wpływa na ich zwierzęta. Konie są pobudzone. Wydają się być pełne energii, ale energii ,,pustej’’ , która przekłada się jedynie na ,,podkręcenie’’ temperamentu.

Wielu doświadczonych hodowców radzi unikać owsa w żywieniu koni

Rozumując logicznie wg tych opinii należałoby uznać, że w ziarnie owsa występuje jednak jakaś substancja, która ma wpływ ma układ nerwowy koni. Jednoznacznie nic takiego nie stwierdzono. Wiadomo jednak na pewno, że owies zawiera specyficzny glukozyd – aweninę. Nie ma bezpośrednich dowodów, aby właśnie ta substancja była bezpośrednio odpowiedzialna za nerwowe przypadłości koni. Fakty pozostają jednak nie zmienne. Reakcją wielu koni na owies jest zwiększona pobudliwość. Dlatego tak wielu doświadczonych hodowców, a zwłaszcza jeźdźców i powożących radzi unikać owsa w żywieniu koni.